حماسه ۲۰۰ شب طنین غیرت ملت

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ آنچه این روزها در جغرافیای سرافراز ایران اسلامی رخ میدهد، فراتر از رویدادی گذرا، پدیدهای شگرف و درسآموز در سپهر علوم سیاسی و رفتارهای رسانهای است. ۲۰۰ شب حضور متوالی و خستگیناپذیر قشرهای مختلف مردم در خیابانها و میادین شهرها جلوهای بیبدیل از استواری و آگاهی ملت مبعوث شده را به نمایش گذاشته است؛ ملتی که با پایبندی عمیق و غیرقابلمذاکره به خاک پاک میهن، دفاع از حاکمیت ملی و حراست از تمامیت ارضی کشور را وظیفه تاریخی و وجدانی خود میداند.
ملتی که بتواند ۲۰۰ شب متوالی ابتکار عمل را در میدان حفظ کند و در برابر انواع تهدیدات بایستد، صاحب بالاترین اقتدار راهبردی است
این خروش مستمر و آرامشناپذیر، نمایانگر تولد نظمی نوین در فهم رفتار عمومی ملت است. حضور مردم در این شبها صرفاً واکنشی به رخدادها نیست، بلکه کنشی آگاهانه، باوقار و سرشار از بینش راهبردی است که پیامی شفاف را به سراسر جهان مخابره میکند: ایران تکیهگاه اصلی خویش را در پیوند عمیق میان آحاد ملتش یافته است.
از خیابانها و میدانهای مرکزی تهران تا شرقیترین، غربیترین، شمالیترین و جنوبیترین شهرهای ایران، غروب هر روز روایتی واحد و باشکوه از تجمعات شبانه رقم میخورد. با فرا رسیدن عصر، ازدحام جمعیتی شکل میگیرد که با قلوبی تپنده برای ایران، کوچهها و خیابانها را درمینوردند. پرچمهای سهرنگ جمهوری اسلامی ایران در دست جوانان، مردان، زنان و پیران به اهتزاز درمیآیند و آسمان شهرها را رنگ غیرت میبخشند.
بانگ رسای شعارهایی که با خلوص و استواری از حنجره این مردم برمیخیزد، به موسیقی جاودان مقاومت بدل شده است. این صحنههای کمنظیر، روایتگر راستین وحدت، همدلی و انسجام ملی گستردهای است که در آن تمام تفاوتهای سلیقهای، در برابر آرمان بزرگِ «حفظ عزت و تمامیت میهن»، رنگ میبازند و به دریایی خروشان از همبستگی بدل میشوند.
اقتدار واقعی در وجود و اراده ملتهاست
در ادبیات مرسوم بینالملل، قدرت را با مؤلفههای سختافزاری، حجم تسلیحات و اعداد و ارقام اقتصادی میسنجند؛ اما تجربه تاریخی ایران بار دیگر این گزاره کهنه را دگرگون ساخته است. واقعیت آن است که اقتدار واقعی همیشه در تسلیحات یا توانمندیهای صرف روی کاغذ نهفته نیست، بلکه در آن جوهره، صلابت و وجود پولادینی تجلی مییابد که ملتها در زمان بروز بحرانها و چالشهای سخت از خود نشان میدهند.
ملتی که بتواند در کوران فشارها، تحریمها و جنگهای روانی پیچیده، ۲۰۰ شب متوالی ابتکار عمل را در میدان حفظ کند و با سینهای ستبر در برابر انواع تهدیدات بایستد، صاحب بالاترین سطح اقتدار راهبردی است. این حضور پرمعنا ثابت کرد تکیهگاه اصلی استقلال کشور، ارادههای تسلیمناپذیری است که هیچ نیروی خارجی توان مصادره یا تضعیف آن را ندارد.
با مشاهده جوانان، اقشار مختلف و چهرههای حاضر در این صحنههای حماسی، یک باور مرکزی و تزلزلناپذیر به چشم میخورد، اینکه حضور مردم بیانگر این باور راسخ است که میخواهند سرنوشت خود را تنها با دستان خودشان تعیین کنند. این چکیده دکترین مردمسالاری و خودباوری ملی است. حضور مداوم ملت مبعوث شده اثبات میکند جامعه ایران اسلامی بلوغ یافته و به خوبی درک کرده است هرگونه تعلل یا غفلت، زمینه را برای دخالتهای بیگانگان فراهم میسازد؛ از این رو، مردم پیشگامانه به صحنه آمدهاند تا حق تعیین سرنوشت و مسیر شکوفایی کشورشان را در امتداد ارزشهای هویتی و تمدنی خویش استمرار بخشند.
۲۰۰ شب حضور شکوهمند منشور جاودانه نسلی است که نشان داد در دفاع از عزت ملی خویش ذرهای عقبنشینی نخواهد کرد
اشتباه محاسباتی طراحان اتاقهای فکر غرب
اگر کسانی در اتاقهای فکر و محافل تحلیل سیاسی غرب یا رژیمهای وابسته منطقهای تصور میکنند با افزایش حجم تهدیدها، تحریمها، بیانیههای توخالی و ترفندهای رسانهای میتوانند گامی در جهت تزلزل اراده ملت ایران بردارند، آشکارا از فهم روانشناسی، تاریخ و بافت اجتماعی این ملت عاجزند. آنان تاریخ پرشکوه این مرزوبوم را نخواندهاند و نمیدانند ملت ایران هرگاه هیاهوی تهدید یا طمع بیگانه را احساس کنند، منسجمتر، مصممتر و پولادینتر از گذشته به میدان خواهند آمد.
تهدیدها نهتنها بذر تفرقه یا هراس در دل مردم نمیکارد، بلکه به موتور محرکی برای افزایش وفاق و نمایش قدرت ملی تبدیل میشود. 200 شب پیوند ناگسستنی خیابانها، گواهی روشن بر شکست مطلق تمام محاسبات و سناریوهای خصمانه است.
برجستهترین و اصیلترین پیام این حضور ۲۰۰ شبه، تعهد بیقیدوشرط به حاکمیت ملی، نفی تمامعیار زبان زور و رد قاطع دیکتهها و شرطگذاریهای مستکبران است. ایران اسلامی کشوری نیست که با زبان تهدید با آن سخن گفته شود؛ پیام میادین این روزهای ایران به طرفهای خارجی این است که دوره زیادهخواهی و تحمیل ارادهها به سر آمده است.
این ۲۰۰ شب حضور شکوهمند، تنها یک صفحه از تاریخ پرفروغ مقاومت نیست، بلکه منشور جاودانه نسلی است که نشان داد در دفاع از تمامیت ارضی، عزت و کرامت ملی خویش ذرهای عقبنشینی نخواهد کرد و پرچم استقلال این خاک را با صلابت و افتخار تا ابد برافراشته نگاه خواهد داشت.